Şeytan Ayetleri Nedir? Şeytan Ayetleri Var Mıdır?

0
545 views
Şeytan ayetleri diye zikredilen hadise aslında İslam tarihi kaynaklarında garanik olayı olarak bilinmektedir. Garanik olayının özü şöyledir: Peygamberimiz Kâbe avlusunda namaz kılarken okuduğu ayetlere müşriklerin birtakım sözler karıştırarak Peygamberimizi yanılttıklarından bahsedilir. Necm Suresi 53/19-20. Ayetlerde müşriklerin putları Lat, Uzza ve Menat’tan bahsediltikten sonra akabinde görmüyor musun Lat’ı, Uzza’yı ve üçüncüleri Menat’ı? dedikten sonra müşrikler; aslında şeytan diye zikredilir ama şeytan kılıklı insanlardır asıl zikredilen. Birtakım müşrikler onlar ulu kullardır – onların şefaatleri umulur şeklinde bir söz eklerler. Bu söz Peygamberimize şeytan tarafından söylettirilmiş gibi sunulur, böyle bir algıya dönüştürülmüştür. Halbuki Peygamberimiz vahiy okurken böyle bir sözü onu dinleyen müşrikler ortaya atmışlardır. Bu Peygamberimizi yanıltmış ve onların sözlerini tekrar etmiş gibi gösterilmiştir. Dolayısıyla olayın aslı dediğimiz gibi Resulullah Kur’an okurken müşriklerin onu çarpıtmaları veya ilahlarının adı duyulunca onları yüceltmek amacıyla kendi dillendikleri sözlerdir. Hatta garanik hadisesi diye bilinen iddiaya öyle şeyler eklenmiştir ki güya bu hadiseden sonra Resulullah secdeye kapandığı için ki Necm Suresinin sonu secde ayetiyle biter, güya müşrikler de onunla birlikte secde etmiştir. Arkadaşlar halbuki Necm Suresi ilk kez müşriklerin ilahlarının yerildiği bir suredir. Dolayısıyla Peygamberimiz bir anlık var sayalım ki onların sözlerini tekrar etmiş olsun. Ancak Surenin devamında ve surenin genel bütününde müşriklerin ilahları zaten yeriliyor. Devamında da müşriklerin ilahları yeriliyor. Bu nedenle Peygamberimizin onların gönlünü hoş edecek bir söz söylemesi mümkün değildir, onların da bundan mutlu olması mümkün değildir. Çünkü ayetlerin devamında da zaten müşriklerin ilahları yerilmektedir. Hatta bu iddia bir de malumunuz bir kısım Müslümanlar müşriklerin baskısından dolayı Habeşistan’a kadar gitmiştir. Oradakiler de Peygamberimiz ve müşrikler arasında ittifak sağlanmış onlar da dönüp gelmişlerdir geri… halbuki garanik hadisesi risaletin dördüncü yılı yarısından sonra, beşinci yılına doğru Necm Suresini Peygamberimiz açıktan okumuştur Kâbe avlusunda. Müslümanlar ise Habeşistan’a beşinci yılın sekizinci ayından sonra gitmişlerdir. Arada tarihsel tutarlılık da yoktur. Böyle bir şeyin bir anlık olduğunu düşünelim. O anda olmuşsa zaten devamındaki ayetlerde yine yerilmişlerdir. Böyle bir barış sağlanmadığı gibi Hac Suresinde şöyle bir ifade vardır: birçok kez Peygamberimiz Kâbe avlusunda Kur’an okurken müşrikler gelip araya laf sokuştururlar. Kur’an’ı Kerim’de bu durum Hac Suresi 22/52. Ayette senden önce de bütün peygamberlere şeytan kılıklı insanlar gelip araya laflar sokuşturup onu şaşırtmaya çalışmışlardır bağlamında bir ifade ile anlatılmıştır. Bu durum geleneksel yorumlarda şeytanın peygambere müdahalesi olarak yorumlanmış ve bunun üzerine de şeytan ayetleri diye bir iddia ortaya atılmıştır. Aslı Kur’an’da yoktur ve Kur’an ile doğrulanamaz. Garanik hadisesisin olmayacağının bir başka delili ise Vakıa Suresi 56/79. Ayetidir. Burada vahye ancak temiz olanlar dokunabilir denmektedir. Yani melekler… Bu durumda şeytan kötü ve pis bir varlık olarak düşünüldüğüne göre vahye dokunması mümkün değildir. İddia bu ayetle de çelişir. Böyle bir iddiayı bu nedenlerle Kur’an ile doğrulayabilmek mümkün değildir. Prof. Dr. İsrafil Balcı